แม่อยู่ที่ใด…นั่นคือบ้านของลูก อยากให้ลูกๆได้อ่าน

โดย: Tsubasa / 26 กุมภาพันธ์ 2563 - 13:45

คนเราอาจจะผูกพันกับสิ่งต่างๆ หลายอย่างไม่ว่าจะเป็นสถานที่ สิ่งของ หรือว่าผู้คน โดยเฉพาะกับใครบางคนที่เราเรียกว่าแม่ ที่เป็นสายใยผูกพันกันมาตั้งแต่เราเริ่มจุติขึ้นบนโลกใบนี้กันเลยทีเดียวและบทความนี้จะกล่าวถึงความรักของแม่ ผู้ซึ่งทำให้เรารู้สึกว่า “ที่ใดมีท่าน..ที่นั่นแหละคือบ้าน”

1. ทนทุกข์อุ้มท้องตลอด 9 เดือน กับความใจกว้างในทุกรุ่งอรุณร่างกายไร้ร่องรอยบอบช้ำ กินอยู่ก็ถามพ่อแม่ทุกคืนยากจะหลับตา แม่นอนที่เปียกให้ลูกหลับที่แห้ง

2. หากลูกป่วย ก็พาไปหาหมอเต็มใจดูแลลูกแบกรับไข้แทน ไหว้พระขอพรให้ไร้โรคภัย จุดธูปภาวนาเพื่อให้อาการลูกดีขึ้น เช่นนั้นพ่อแม่ถึงจะยิ้มได้

3. ตอนหัดเดินกลัวหกล้มบาดเจ็บ คอยปกป้องกันไฟระวังน้ำให้ เป็นห่วงคอยระวังทุกเสี้ยววินาทีทุกก้าวต้องจูงมือเดิน ตอนนี้ 3 ขวบเริ่มเดินพูดได้ เรียนรู้การพูด พ่อแม่สุขใจ

4. อายุ 4-5 ขวบส่งเล่าเรียน เพื่อให้ลูกได้เป็นนักปราชญ์ ตั้งแต่หัวจรดเท้าเตรียมให้พร้อม เสื้อผ้าทุกฤดูก็มิขาด พ่อตีสั่งสอนลูกแม่ปวดใจแทน ปาดน้ำตาไม่หวาดไม่ไหว

5. ความจริงใจของบุพการีลึกยิ่งกว่ามหาสมุทร เพื่อลูกยอมเสียเงินได้ นอนดึกตื่นเช้าเพื่อหาเงินแต่ตนเองไม่กล้าใช้เงินเพื่อไม่ให้ลูกต่างจากคนอื่น เปลี่ยนขี้เถ้าเป็นทองคำ

6. เมื่อลูกต้องจากบ้าน พ่อแม่ห่วงหา ความหวังทุกอย่างอยู่ที่ลูกขอพรก็คิดถึงห่วงหา เพื่อให้ลูกปลอดภัย เมื่ออยู่ต่างบ้านหากข่าวห่างหาย ก็จะกังวลร้อยแปดนอนไม่หลับทั้งคืน

7. ไม่ว่าลูกชๅยหญิงก็เลี้ยงดูเท่ากัน ย่าง 18-19 ก็ดูฤกษ์ดีแต่งงานจุดธูปขอดวงวิญญาณคุ้มครอง เสียเหงื่อมากมายท่วมตัว เสียเงินทองที่นับไม่ถ้วน เพื่อชดใช้หนี้ให้ลูก

8. แต่งงานมีครอบครัวการงาน แต่พ่อแม่ก็ยังไม่หายเป็นห่วง ต่อให้ทุกข์ร้อยหมื่นก็จะทนพระคุณของพ่อแม่มีนับไม่ถ้วน หากลูกเกิดมาไม่มีใครดูแล จะมีวันนี้ได้หรือ

9. ทั้งใจพ่อแม่อยู่ที่ลูก กังวลใจถึงขั้นล้ม ป่วย ผมทั้งหัวหงอกไปหมดใบหน้าก็เหี่ยวย่นเปลี่ยนรูป ทุกครั้งที่กลับมาก็เจอใบหน้ายิ้มแย้มของพ่อแม่ เมื่อมีทุกข์พ่อแม่ก็ทำอาหารให้กิน

10. เมื่อยามพ่อแม่แก่เฒ่าโรคถามหา อยากหาหมอรับยาใครจะช่วยจ่ายพ่อแม่จะอยู่ได้อีกกี่ปี วันพร้อมหน้าพร้อมตาจะมีอีกกี่วัน เมื่อพ่อแม่อายุร้อยปีก็ต้องหลับตา ไร้เงาลูกๆ เคียงข้างอีกต่อไป

แสดงความคิดเห็น